Alleen Boskant wint, andere ploegen spelen gelijk.

Opwijk 1, toch nog steeds fier op de tweede plaats in afdeling 2B, ontving vandaag een sterke delegatie uit Brugge. De partij die het laatse was begonnen – Cedric was een beetje te laat – was ook het snelst gedaan met een vroege remise. Onze topscorer Yulia begon opnieuw als een hazewind aan haar partij, maar dit keer liep de haas helaas recht in de val. De tegenstander had zijn openingsvoorbereiding op het bord, Yulia verloor en stuk en kon de partij niet meer redden. Verder onheil geschiedde op bord 5, waar Tom VdP, na een prima partij te hebben neergezet, vanuit een niets een huis van een blunder maakte en een toren verloor. Maar onze topborden, waarvan twee net terug van een laagtestage in Wijk aan Zee, zetten de scheve situatie recht. Arno was superieur en bracht een dikke vrije pluspion zonder problemen naar de eindzone, en Jonas dirigeerde zijn stukken zo grootmeesterlijk dat de tegenstand op den duur geen kant meer opkon en moest opgeven in een middenspelstelling vol stukken.

Het stond dus opnieuw gelijk met nog drie partijen te gaan. En het leek even de goede kant uit te gaan : Jan kon in wederzijdse tijdnood het laken naar zich toetrekken. Arne, nog wat ziekjes, kwam echter in de problemen na de opening. Hoewel hij de partij nog lang kon trekken, was de nederlaag onafwendbaar.

Alle ogen richtten zich nu op de laatste partij van Tom B op bord drie. Daar was een lang dame-eindspel gaande met een minuspion voor onze witspeler. De omstaande Gambieters volgden angstvallig van op een afstand de gebeurtenissen. Kon Tom dit remise houden ? Op een bepaald moment zag iemand dat Tom zijn dame kon offeren voor pat. Maar Tom bleef maar nadenken met nog slechts een paar minuten restend op zijn klok. “Hij ziet het niet, hij ziet het niet”, fluisterden we elkaar toe. Plots reikte Tom zijn hand uit. Gaf hij op ? Nee. Remise. Wat bleek ; zijn tegenstander had remise aangeboden, maar Tom was nog aan het zoeken naar winst. De pat (zie diagram) had hij wel gezien. Dat was even schrikken. Al bij al een mooi gelijk spel.

Opwijk 2 kon opnieuw genieten van haar twee topborden en dat was te zien aan de score. Stephan verloor nog wel maar man in vorm Gilbert trok de score gelijk. Remises van Jeroen en Geert brachten opnieuw een punt in het bakje.

Den Boskant zorgde voor de enige ploegoverwinning van de avond. Fabio stond voor het eerst een half puntje af in deze competitie. Sam won van Louis Roels, een man zo oud als alle leeftijden van den Boskant bij elkaar opgesteld, en daar zit dan nog een ouwe veertiger tussen. De remise van Yordi en Kris zorgden voor de winst.

Opwijk 4 scoorde zijn tweede punt van dit seizoen. Bernd speelde prima, kwam een stuk voor en won nadat de tegenstander ijn GSM was afgegaan. Robbert-Jan was veel te sterk voor zijn tegenstandster op bord 4, maar het omgekeerde was het geval op bord 1, waar Dirk kansloos het onderspit moest delven. Meindert verweerde zich kranig op het tweede bord na een totaal in de mist gegane opening. Hij kwam weer terug in de partij, maar op een bepaald moment bleek zijn koning te veel blootgesteld aan de gevaren in open veld.

In afwachting van een uitgebreid verslag heeft de lezer nog recht het verslag van Dirk van 14 dagen geleden, dat door de redactie per abuis in het bakje “behandeld” was gelegd.

Bord 1: Eerste 20 zetten, niks aan de hand; ik stond zeker niet slechter, integendeel want zelfs een vrijpion. Banaantje eten, colaatje drinken, MAAR dan begin ik positioneel uit balans te raken met een (verkeerde) torenzet. Een zwakke, onverdedigde pion op e6, die dan nog bedreigd wordt door een paard en mijn torens op f8 en d8, dat is naar het schijnt niet echt koosjer of halal. Enfin, ik kom kwaliteit achter maar heb nog wel een tijd doorgespeeld, omdat ik nog het loperpaar had en die vrijpion. Alleen gebied de eerlijkheid me te zeggen dat ik vanaf dat moment gratis schaaklessen heb gekregen. En sportief was het ook al niet, maar dat was dan weer meer om de plaatselijke dictator te treiteren.

Bord 2 : Meindert. “Rare jongens die Romeinen” zegt Asterix altijd; wel volgens mij dacht onze Baardegemenaar dat hij een Romein was. Noch zijn tegenstander, noch hijzelf was denderend aan de partij begonnen (zwakke zetten over en weer), maar bon, onze Centurion stond gewoon beter. Maar wat hij dan uitsteekt is in feite niet geschikt voor gevoelige schaakspelers (in een stripverhaal van Asterix zouden de vakjes nu zwart gemaakt worden wegens te gewelddadig) : hij vangt de Dame van de tegenpartij maar geeft in een gulle bui 2 torens en een paard in de plaats. Nu die torens, tot daar aan toe maar ik heb zo een flauw vermoeden dat het paardje niet was opgenomen in de berekeningen. Resultaat: 2 Torens, 1 Loper en 1 paard voor zwart tegen Dame en 1 Paard voor Meindert; dat paardje stond dan nog aan de andere kant van de zaal. 6 zetten later was het dan ook over-en-out.

Bord 3 : Bernd. Cotman Jr. werd weer maar eens in de problemen gebracht door een gebrek aan verdedigend inzicht. Aanvallend en positioneel is er geen enkel probleem, maar als het woord “verdedigend” denken valt gaan alle lichten uit. Zo ook zondag; de tegenstander ging nogal voortvarend in de aanval, maar er dreigde niet echt gevaar. De oplossing was simpel: pion 2 velden vooruit en de deur is dicht en er tegen lopen zou pijn gedaan hebben. Daarna paard afruilen voor sterke loper en hij staat beter. Helaas, Bernd begon een constructie op te bouwen waar zelfs Gustave Eiffel, Ghaudi of Arne Quinze voor zouden gepast hebben. En net als het kunstwerk van deze laatste in Mons kwam ook de stelling van mijn zoon naar beneden.

Bord 4 : Witze. 3 zetten ver ben ik geraakt in het analyseren van de partij. Daarna werd het op het gele papiertje een soort codetaal gebruikt waarbij zelfs de uit de kast gehaalde enigmamachine van de Duitsers tilt sloeg. Daar maar geprobeerd om mijn hond het laten te ontcijferen, maar die vluchtte jankend naar de kelder. Vervolgens de knapste codebrekers van CIA, FBI, Mossad, FSB, DEA gecontacteerd, maar de enige opmerking die steeds terugkwam was of dit het werk van een genie was. Enfin, ik heb dan maar van horen zeggen van een onverdacht individu ter plaatste dat hij beter stond en zelfs een mat in 2 zou hebben laten liggen (maar dit onder alle voorbehoud).

Conclusie : Helaas 0 op 4, maar ooit heeft iemand iets geschreven over relativiteit en theorie: al denk ik niet dat hij het over schaken had.

En ook het verslag van Den Boskant van de hand van Sam van 14 dagen geleden lag nog in dat verkeerde baksken ;

De Boskant heeft zich, na enkele gemiste kansen in de vorige ronden, volledig herpakt. De match begon langzaam, want het was pas na de eerste vier uren dat we ergens iets concreets te zien kregen. Daarvoor waren de kansen gelijk verdeeld.

Yordi op bord 1 speelde ijzersterk, een gekke zijvariant in de opening haalde zijn jonge tegenstander uit het boek, en na wits aanvalsplannen geduldig af te stoppen, kon Yordi terugknokken en een pionnetje winnen. Het duurde nog enige tijd voor hij het kon verzilveren, maar uiteindelijk ging hij toch met de buit lopen. Broer Fabio had iets daarvoor een betere stelling opgebouwd, al was er geen concreet winstplan. Al zijn stukken stonden echter duidelijk beter. De tegenstander had geen goeie breekzetten en uiteindelijk viel er ergens een gat in zijn stelling waarna Fabio het eenvoudig afwerkte.

Ikzelf speelde tegen een jongedame een gelijk opgaande partij, waarin het leek dat de paarden een tango dansten. Heen en weer in en om het centrum, tot ze uiteindelijk van vermoeidheid de dansvloer verlieten. Daarna kon ik een mooie minderheidsaanval op de damevleugel opzetten waarbij de tegenstandster héél goed moest opletten voor een grote dosis truukjes. Dat lukte aardig, maar na een zorgvuldig berekende dameruil verkreeg ik een sterke vrijpion, die ik een tiental zetten later tot winst wist te voeren. De Kris was niet echt tevreden over zijn niveau. “Er zat geen lijn in” beschreef hij het zelf. Na een wilde tijdnoodfase was hij een kwaliteit achtergekomen, de vijand gaf de kwaliteit terug om twee sterke pionnen te creëren, maar Kris is niet te onderschatten in dame-eindspelen. Schaak na schaak volgden elkaar op, en zelfs met twee pionnen meer vond de zwarte koning geen veilig veld, waardoor Kris ontsnapte en remise vasthield.

0,5 – 3,5! Het mag ook eens meezitten!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s