Wijk aan Zee : een bezoekje

De laatste jaren is Geert mijn trouwe metgezel voor het traditionele weekend Wijk aan Zee. We amuseren ons daar altijd kostelijk en ook afgelopen weekend was bijzonder geslaagd.

In 2016 waren Sam en R-J nog mee, en in 2015 Jonas en Cedric. Maar nu waren we maar met zijn tweetjes. Ik zal alvast een beetje reclame maken voor een bezoek volgend jaar. Het is loopt daar wel pas op zijn eind komende zondag, maar dan is het ook ronde 6 van de Nationale Interclubs, en dan willen we alle Gambieters hier in Opwijk aan Zee.

Het autoritje duurt zo’n 2½ uur, want te snel rijden kan een kostelijke zaak zijn op het grondgebied van onze Noorderburen, zo heb ik zelf al mogen ondervinden. Maar dat is geen probleem want Geert die praat dat zonder moeite vol. In het schaakgekke dorpje aangekomen, kan je kort bij de speelzaal parkeren en meteen binnenwandelen. Je krijgt meteen het laatste nummer van “New In Chess” in je handen gestopt en na wat geduldig manouvreren kan je je in de voorziene publieksruimte vergapen aan de grote schakers der aarde. Met een beetje geluk kom je “online” op de achtergrond in beeld door de camera’s die op de topborden zijn gericht.

Toen ik al een half uurtje de partijen aan het volgen dook er plots uit massa achter mij een welbekend schaker op, in een ver verleden nog kampioen op de Duivenzolder. Hij heeft verzocht zijn naam nog niet publiek te maken, want hij plant zorgvuldig en in het geheim zijn come-back in september. Ik zal hem verder slechts vernoemen als C-J. Met zijn drieën keken we geboeid naar de partij Carlsen – Giri. De Wereldkampioen had weer schijnbaar uit het niets een winnende stelling opgebouwd. Opmerkelijk,  want het grootste deel van de pionnen was al van het bord verdwenen en hij had de laatste pion van Giri ongehinderd laten oprukken ;

4k3/2R5/2n1r3/3R4/7P/6P1/4p1BK/8 w - - 0 1

Carlsen is in de voorbije zetten wel een toren gaan ophalen op c7, maar hoe hij het probleem van de zwarte e-pion ging oplossen was ons volstrekt onduidelijk. Hij moet gevoeld (berekend duidelijk niet, zo blijkt dadelijk) hebben dat hij kon mat geven.

Hij speelde prachtig 53.Lf3! e1D Er zit niks anders op. Maar nu omsingelden de wolven hun prooi 54.Lh5† Kf8 55.Tf5† Kg8 Giri deed hier snel zijn zetjes zonder veel interesse.

Wij zaten hier ademloos naar te kijken en vroegen ons af hoe het nu zou eindigen.

6k1/2R5/2n1r3/5R1B/7P/6P1/7K/4q3 w - - 0 1

Maar de wereldkampioen talmde lang en liet zijn prooi ontsnappen. 56.Lf7† Kh8 57.Th5† Kg7 58.Lxe6† Kf6 59.Th6† Ke5 60.Lh3 Qd2† 61.Lg2 Dxh6

Daarna bleef Magnus nog lang heen en weer spelen, no(o)rs om zich heen kijkend. Zo lang,  dat de andere partijen al lang waren afgelopen en onze magen dusdanig begonnen te knorren dat het hoog tijd was om een eetgelegenheid op te zoeken. Mijn favoriete visrestaurant was tot mijn spijt (maar niet die van Geert) dicht. De diensters van het etablissement waarin we terecht kwamen leken meer dan een beetje high. De inhoud van de door Geert bestelde pint kwam op de nieuwe broek van C-J terecht. Geert kookte, zeker toen hij ook nog moest wachten op de frietjes (die overigens uitstekend waren, vond ik). Intussen zetelde zich wat verder Levon Aronian en zijn vriendin zich aan het naburige tafeltje. Hij keek een beetje triest, want hij had net een vreselijk slechte partij achter de rug tegen Karjakin met een pijnlijke nederlaag als gevolg.

Na het eten trokken we naar het Sonnevanck Café, waar een bandje speelde (niet zo bijster goed) en waar je (zoals in de andere café’s trouwens) ook een ‘potje’ kan schaken in een uiterst gezellige sfeer. Het loopt daar ook vol met bekende en minder bekende schakers. En het zou Nederland niet zijn als je niet meteen wordt  aangesproken door een volslagen onbekende (een paar kaar geleden was Gert DB nog aan de praat geraakt met Manuel Bosnoom, één van de meer memorabele ontmoetingen). Dit keer was het iemand die al jarenlang prutst aan een schaakprogramma, genaamd “Goldbar” (ik dacht eerst dat het over porno ging), nog geschreven in Pascal. Ik zag Geert bedenkelijk kijken.

De man, Bart heette hij, vertelde ons dat Magnus een mat in drie had gemist na 55.Tf5† Kg8 in de laatste hierboven gegeven stelling. We vielen bijna achterover van verbazing : zo simpel ! Dat hij dat heeft gemist !

Tata Steel Chess Ronde 7

Bart nodigde ons wat later uit om tegen zijn programma eens te spelen en ja hoor, we gingen zonder probleem twee keer voor de bijl. Zo’n verrassing is dat ook weer niet, ik verlies tegenwoordig ook gewoon tegen mijn GSM. C-J keerde huiswaarts, maar Geert nam wraak door Bart, dit keer zonder assistentie van zijn programma, in een lange partij te verslaan. Het was ongetwijfeld spannend maar het vele bier en de lange dag hadden mij intussen wat slaperig gemaakt. Moe maar voldaan zochten we ons bed op in het hotel.

De volgende ochtend deden we ons tegoed aan het buffetontbijt. Levon Aronian was ook al wakker. Hij keek nog altijd een beetje triest. Het was prachtig weer. Geert en ik besloten een stevige ochtendwandeling te maken op het strand.

waz2017strand.jpg

De zee zat tjokvol meeuwen, het strand liep vol met mensen. Het had ’s nachts stevig gevroren en de zon bleef laag. Een heel ander beeld en sfeer dan in de zomer, de tijd dat ik normaal een strand bezoek.

Terug in het dorp op zoek naar iets warms om te drinken, liepen we Yochanan Afek tegen het lijf. Deze bekende IM heeft ooit nog eens een uiteenzetting gegeven over verdedigen op de Duivenzolder (heeft wel niet veel geholpen), en we hebben ook samen een paar keer het Open van Leuven gespeeld. Hij wist de vertellen dat de eigenaar van zijn (en mijn) favoriete visrestaurant onlangs was overleden en dat het restaurant daardoor te koop stond. Yochanan speelde zelf mee in het tornooi in WAZ, in groep 1A. Ze moeten hun tornooi daar ook in verschillende groepen delen, zoals bij ons op het KK. In de top amateur groep speelt een nieuw 12-jarig fenomeen, onthou de naam, Praggnanandhaa. Beentjes onder het zitvlak gevouwen met de mama in de buurt (die zich stierlijk verveelt), speelt hij zijn partijtjes. In zijn groep zit de enige Belg die ik dat weekend heb erkend – Thibaut Maenhout.

Carlsen was op zaterdag al niet best maar wat op zondag gebeurde was mogelijk nog verbazingwekkender. In een gelijke stelling begon hij rare dingen te doen en verloor in een paar zetten in ijltempo tegen de jonge Hongaar en bijna hekkesluiter Richard Rapport.

Tata Steel Chess Ronde 8

Aronian kon weer lachen. Hij vaagde Anish Giri van het bord. We keken nog tot laat naar de laatste partijen die nog liepen : Eljanov – Wojtaszek (de Oekraïense witspeler draait mooi mee bovenaan maar miste in deze en de vorige partij de winst) en Van Wely – Nepomniachtchi. Tegen de zessen hielden we het voor bekeken en keerden huiswaarts. Buiten in het donker sprak een onbekende Nederlander me nog aan : “Hoi, Jan”. Van mijn verbazing bekomen herkende ik pas na enig aandringen Stefan Colijn, met wie ik intussen al vele jaren geleden nog samenspeelde in Humbeek. Sympathieke kerel, die ook in WAZ meeschaakt (groep 1B). Hij was slecht gestart met 0 uit 2 maar nu zie ik dat hij toch al 2 uit 5 heeft.

Het was stil in de auto op weg naar Brussel. Als u volgend jaar eens mee wil, laat het weten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s